του Γιώργου Μουμουζιά, συγγραφέα

(όλο το άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος 55 του περιοδικού ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚέΩΝ ΠόΛΙΣ)

Τι σκέψεις μπορεί να κάνει σήμερα ένας μαθητής του 2ου Γυμνασίου ή του 2ου Λυκείου Θεσσαλονίκης, αν συνειδητοποιήσει ότι στο θρανίο που κάθεται μπορεί να έχουν καθίσει ο Γιώργος Βαφόπουλος και ο Μ. Καραγάτσης, ο Αντώνης Μανιτάκης και ο Γιώργος Αναστασιάδης, ο Μανόλης Ανδρόνικος και ο Δημήτρης Παντερμαλής; Ότι στο δάπεδο της σκηνής του θεάτρου που πατά έχει πατήσει κι ο Κώστας Βουτσάς, ότι στην μπασκέτα που πετά την μπάλα του μπορεί να έχουν πετάξει τη δικιά τους μπάλα, πριν από μερικές δεκαετίες, ο Αγαμέμνων Γκράτσιος, ο Δημήτρης Ταλιαδώρος, ο Παναγιώτης Σπύρου, ο Σπύρος Βούγιας, ο Σάββας Τσιτουρίδης, ο Νίκος Χατζηνικολάου; Ότι στο υπόστεγο που στέκεται τα βροχερά πρωινά, έχουν σταθεί, κάποια άλλα βροχερά πρωινά στο παρελθόν, ο Τάκης Βαρβιτσιώτης, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Σάκης Σερέφας, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Σωτήρης Κούβελας, ο Τηλέμαχος Αλαβέρας;

1948. Μαθητική εκδρομή στο Ωραιόκαστρο. Στη μέση της φωτογραφίας, με την μπάλα, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (αρχείο Ν. Χριστιανόπουλου)

1948. Μαθητική εκδρομή στο Ωραιόκαστρο. Στη μέση της φωτογραφίας, με την μπάλα, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (αρχείο Ν. Χριστιανόπουλου)