Design …    Προκαλώντας συναισθήματα, προσφέροντας εμπειρίες

«Το χρώμα είναι το πλήκτρο. Το μάτι είναι το σφυρί. Η ψυχή είναι το πιάνο με τις πολλές χορδές». Για κάποιο λόγο, αυτό το quote του Wassily Kandinsky μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας τη δουλειά της designer Γεωργίας Καλταπανίδου. Σχέδια, χρώματα, χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα, φωτογραφίες, logos και λόγος, συνδέονται δημιουργικά, αποδίδοντας κάθε φορά ένα ιδιαίτερο εικαστικό αποτέλεσμα, με αναγνωρίσιμη ταυτότητα και ξεχωριστό μήνυμα, που προκαλεί συναισθήματα και προσφέρει εμπειρίες.

Αγαπητοί αναγνώστες, καθίστε αναπαυτικά και διαβάστε γιατί το design είναι τελικά μια «υπαρξιακή» διαδικασία, ταυτόχρονα προσωπική υπόθεση και φιλοσοφία ζωής, που συντελεί στη θετική εξέλιξη του ανθρώπου.

Πώς είναι να ξυπνάς το πρωί και να σκέφτεσαι μαρκαδόρους, ακουαρέλες και νερομπογιές; Πώς είναι να ανυπομονείς για την επιστροφή σου από το σχολείο, ώστε να κατεβάσεις όλα τα διακοσμητικά από τα ράφια του σπιτιού σου και να στήσεις «σπιτικό» στις κούκλες σου; Πώς είναι να αγωνιάς για το επόμενο περιοδικό διακόσμησης ή μόδας που θα αγοράσει η μητέρα σου, για να το ξεφυλλίσεις εκατομμύρια φορές και να μάθεις κάθε λεπτομέρεια από τις φωτογραφίες των editorials;

Είναι supercalifragilisticexpialidocious! Είναι σαν να φυσάει ο άνεμος της δημιουργίας και να προσγειώνεται στη στέγη του σπιτιού σου. Είναι ο τρόπος που ξεκίνησα από παιδί να παρατηρώ, να παίζω και να εκφράζομαι…

Και ενώ αποτελούσε για πολλά χρόνια τον τρόπο που λειτουργούσα, κάποια στιγμή «στην ώρα των μεγάλων αποφάσεων» της επιλογής σπουδών, το έχασα. Αποπροσανατολίστηκα. Θες οι λανθασμένες συμβουλές, «Όχι! Δε θα πας Καλών Τεχνών, πώς θα ζήσεις;», θες η έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με την έννοια του design και τα επαγγέλματα που το πλαισιώνουν, κατέληξα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου ως κοινωνική λειτουργός.

Και εκεί ήταν που τα βρήκα σκούρα. Όχι από το ίδιο το επάγγελμα, αλλά από τον εαυτό μου. Γιατί ήμουν μια κοινωνική λειτουργός χωρίς το «κοινωνική». Μια επαγγελματίας που δυσκολευόταν να επικοινωνήσει με τον προφορικό λόγο. Ένας πομπός, χωρίς φωνή.

Έτσι αποφάσισα να ψαχτώ και να ψάξω. Να θυμηθώ τον τρόπο που χρησιμοποιούσα μικρή για να εκφραστώ. Να ξανανιώσω τον αέρα της δημιουργίας και να τον δω να προσγειώνεται ομαλά με την ομπρελίτσα του, όχι στη στέγη του σπιτιού μου αυτή τη φορά, αλλά μέσα στις εικόνες μου. Και κάπως έτσι κατέληξα να σπουδάζω graphic design στην AAS. Κάπως έτσι βρήκα τη φωνή που είχα χάσει, και μαζί τον εαυτό μου.

Στην αρχή δεν ήταν εύκολα. Οι σπουδές ήταν αρκετά απαιτητικές και οι ώρες που έπρεπε να αφιερώσω στη μελέτη και στον σχεδιασμό δεν έφταναν ποτέ. Αυτή, όμως, η συνεχής προσπάθεια να εκφραστώ με γοήτευε όλο και περισσότερο. Ο κόσμος της γραφιστικής επικοινωνίας ξεδιπλωνόταν μπροστά μου με πολύ κόπο, αλλά κάθε ανακάλυψη άξιζε διπλά.

Τα ύψη και τα βάρη των γραμμάτων, η μυρωδιά και η ποιότητα των χαρτιών, η χρήση των φωτογραφιών, η εύρεση της άμεσης και έξυπνης ιδέας, με απελευθέρωναν. Σιγά-σιγά, ανακάλυπτα τα εργαλεία για να μεταδίδω συναισθήματα, απόψεις και οπτικές. Σιγά-σιγά, έβρισκα τον τρόπο να στέλνω μηνύματα καπνού. Και τα κατάφερα. Κατάφερα να επικοινωνώ.

                 

Σήμερα, έχοντας διανύσει αρκετά χρόνια παρέα με το graphic design, συνεχίζω να νιώθω τυχερή που μπήκε στη ζωή μου. Νιώθω τυχερή που εκπαιδεύτηκα από ικανούς δασκάλους, γνώρισα και συνεχίζω να μαθαίνω το έργο καταξιωμένων επαγγελματιών. Με συγκινεί αφάνταστα η οπτική γλώσσα του Josef Müller-Brockmann και δεν παύω να μελετώ το γραφιστικό κίνημα του International Typographic Style. Αποτελούν σημαντικό οδηγό και πηγαία έμπνευση.

Όταν συναντήσεις το graphic design και τους ανθρώπους του, δε μπορείς να αρκεστείς σε αυτό. Κάτι σε τρώει μέσα σου και θέλεις να επικοινωνήσεις με οποιαδήποτε μορφή σχεδιασμού. Έτσι, τα τελευταία χρόνια αρθρογραφώ στο προσωπικό μου blog. Η φωτογραφία, η εικονογράφηση, η διακόσμηση εσωτερικού χώρου και φυσικά η γραφιστική αποτελούν τα μέσα για να μοιραστώ προσωπικές εμπειρίες και υπαρξιακούς προβληματισμούς. Όλα με βοηθούν να νιώθω, να αισθάνομαι και να μαθαίνω. Όλα συντελούν στο να αναπνέω ελεύθερα και να προσφέρω ποιότητα στη ζωή μου.

Γιατί το design είναι μια «υπαρξιακή» διαδικασία. Κάθε φορά που σχεδιάζεις, ξεκινάς από την αρχή. Δεν είναι πάντα ευχάριστη και μερικές φορές γίνεται επίπονη. Σαν την ψυχοθεραπεία. Ανεξάρτητα, όμως, από τα λάθη και τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσεις, το αποτέλεσμα είναι μόνο ένα· το αίσθημα της πληρότητας.

Και η πληρότητα στον σχεδιασμό δεν μπορεί να μετρηθεί με χρήματα κα αναγνωσιμότητα. Μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με βάση τη λειτουργικότητα του αποτελέσματος. Ένα καλά σχεδιασμένο προϊόν καταφέρνει να λύσει προβλήματα, να προκαλέσει συναισθήματα και να προσφέρει εμπειρίες. Η Ελλάδα έχει επιτύχει τα τελευταία χρόνια να δώσει δείγματα υψηλού σχεδιασμού σε προϊόντα και υπηρεσίες. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει και να νιώσει «πληρότητα». Της λείπει, όμως, η γνώση του καλού marketing. Η ικανότητα να ξεχωρίζει την έννοια του branding από το design και να το χρησιμοποιεί ως μοχλό επίτευξης σημαντικών εμπορικών πωλήσεων στο εξωτερικό και μετάδοσης της δημιουργικής της δύναμης.

Μιλώντας για δημιουργία και πληρότητα, δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τη Θεσσαλονίκη . Η γενέτειρά μου είναι γενέτειρα πολλών και ικανότατων συναδέλφων. Δυστυχώς, ανήκει και αυτή στη χώρα της κρίσης, γεγονός που καθιστά τις επαγγελματικές συνθήκες πολύ δύσκολες και τη ζωή των δημιουργών της ακόμα περισσότερο. Παρόλα αυτά, καταφέρνει με ένα μαγικό τρόπο, να προσφέρει απλόχερα ερεθίσματα και να πεισμώνει όσους αντέχουν ακόμα.

Να πεισμώνει τους designers να σχεδιάζουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και την πόλη τους.

 

H Γεωργία Καλταπανίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Κοινωνική Διοίκηση στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, αλλά την κέρδισε το design. Πτυχιούχος στη γραφιστική από το AAS College, ασχολείται επαγγελματικά με την επικοινωνία πάνω από 10 χρόνια.

Ο σχεδιασμός συσκευασιών και εταιρικής εικόνας, καθώς και η δημιουργική κατεύθυνση σε διαφημιστικές καμπάνιες αποτελούν την κλασσική επαγγελματική της εμπειρία. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με το web design και είναι συνιδρύτρια του digital branding agency που ονομάζεται Gigin.

Στον ελεύθερο χρόνο της καταπιάνεται με τον σχεδιασμό, στην πιο ελεύθερή του μορφή. Η εικονογράφηση, η φωτογραφία, η διακόσμηση και η δημιουργία-αναβίωση αντικειμένων είναι το χόμπι της.

Ξεκίνησε να αρθρογραφεί στο προσωπικό της blog georgiakalt.com, θέλοντας να μοιραστεί τα ενδιαφέροντά της. Η θεματολογία της αναπτύσσεται γύρω από καθημερινές ιστορίες που συνδέονται πάντα με τον σχεδιασμό και τη δημιουργικότητα.