H Δήμητρα Δοξάκη γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη.

Είναι πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Εγκαταστάσεων και ασχολείται με τη ζωγραφική από την παιδική της ηλικία.

Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στο Δήμο Αμπελοκήπων, καθώς και διάφορα σεμινάρια όπως ακουαρέλας, σκίτσου, ξυλογλυπτικής και άλλων, στο σύλλογο ζωγράφων Βορείου Ελλάδος Θεσσαλονίκης, του οποίου και είναι μέλος από το έτος 2008.

Έχει παρουσιάσει δύο προσωπικές εκθέσεις στο Δήμο Βόλβης και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, περίπου είκοσι σε αριθμό, κάποιες από τις οποίες είναι: Στο Συνεδριακό κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς, στο Δήμο Αμπελοκήπων, στο Βαφοπούλειο, στη ΔΕΘ, στη Δερύνεια Κύπρου.

20180208_213303

Σήμερα είναι τριτοετής φοιτήτρια στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Παν/μίου Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, στο εργαστήριο ζωγραφικής του  Στέλιου Κουπέγκου.

20180503_170936

Λέει η ίδια για τη σχέση της με την ζωφραφική: “Η ζωγραφική πάντοτε έτρεφε την ψυχή μου, από μικρό παιδί. Όσο τετριμμένο και αν ακούγεται αυτό, πάντα μ’ ένα μολύβι ή στυλό σχεδίαζα ακόμη και στα λευκά περιθώρια των βιβλίων και κάποια στιγμή επεκτάθηκα ζωγραφίζοντας ακόμη και σε τοίχους σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Τα θέματά μου, πολύχρονες αναζητήσεις από τοπία, κτίρια, νεκρή φύση και ανθρωποκεντρικά. Οι προσωπογραφίες όμως με συναρπάζουν. Ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν ανθρώπους με ευαίσθητο ψυχισμό. Σε κάθε ξεκίνημα ενός νέου πορτρέτου, η επιθυμία και η αγωνία να μπορέσω να αποδώσω κάτι από την ψυχή του ατόμου που αφορά, μονοπωλούν τις σκέψεις μου. Παράλληλα νιώθω κάθε φορά πως καταθέτω στο έργο μου κάτι από τη δική μου ψυχή.”

20160327_201018

“Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας, το να ζωγραφίζω έπαψε να είναι αρκετό. Ένιωσα την ανάγκη να αρχίσω να μελετώ την τέχνη για να κατανοήσω όσο το δυνατόν αυτά που φάνταζαν δυσνόητα. Οι δρόμοι οδηγούσαν στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου πίστευα πως θα βρω τις απαντήσεις σ’ αυτό το κάτι που με βασάνιζε και, τι υπέροχο συναίσθημα, νιώθω απόλυτα δικαιωμένη. Με μαγικό τρόπο βιώνω αυτήν τη φοίτηση, με μια καταλυτική διαδικασία όπου απαντώνται ερωτήματα και παράλληλα γεννιούνται συνεχώς καινούργια, τα οποία όμως είναι πλέον συγκεκριμένα και εποικοδομητικά.”