“Το περιοδικό Mataroa, αποπλέοντας δυο φορές τον χρόνο απ’ την Θεσσαλονίκη προς όλο τον κόσμο, έχει όχι την φιλοδοξία, αλλά το καθήκον να αποτελέσει μιαν κιβωτό, ένα σκάφος δρομολογίων των καλλιτεχνών από την περιφέρεια του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη προς τα κέντρα επιρροής και αποφάσεων: δημιουργοί που ζουν και παράγουν στο άνοιγμα του διαβήτη να μπορούν μέσω του Mataroa, επιβιβαζόμενοι σε αυτό, να φτάσουν ταχύτερα στους ισχυρούς κόμβους διακύβευσης: την Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, την Ρώμη, την Μαδρίτη – οπουδήποτε η ζύμωση και η γνωριμία είναι μια διαδικασία αποφασιστική για το μέλλον και την ανέλιξη του κάθε καλλιτέχνη.

Εξάλλου ο τίτλος Mataroa, που συμβολικά πλην ταπεινά οικειοποιείται αυτή η έκδοση, είναι το όνομα του πλοίου, που στα 1945, στις απαρχές του εμφυλίου πολέμου, μετέφερε περί τους διακόσιους Έλληνες διανοούμενους και νέους καλλιτέχνες από την Αθήνα στον Τάραντα με προορισμό το Παρίσι, και με πρωτοβουλία του Οκτάβιου Μερλιέ, διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου, ώστε να διασωθούν από τα δεινά του επερχόμενου σπαραγμού. Το πόσο οξυδερκής ήταν αυτή η πρωτοβουλία του Γάλλου φιλέλληνα, αποδείχτηκε από το ότι αρκετοί από τους διασωθέντες, ζώντας, πια στο Παρίσι, σημάδεψαν με τον στοχασμό και το έργο τους την ευρωπαϊκή σκέψη του 20ου αιώνα’’.

(Από το editorial του συμβούλου έκδοσης του περιοδικού Γιώργου Σκαμπαρδώνη).