του Στέργιου Τσιούμα

“Δεν μου αρέσει ο χειμώνας. Με σηκωμένο τον γιακά, τα χέρια στις τσέπες και γυρτό το σώμα για να έχει μικρότερη αντίσταση στον αέρα. Σαν μια ζελατίνα να σκεπάζει τα πάρκα και τη μουσκεμένη γκρίζα πόλη. Αγέλαστα όλα.

Μικρός, η μάνα μου μου φόραγε μάλλινα γάντια. Γλιστρούσε συνέχεια η σάκκα από τα χέρια μου. Φοιτητής, φορούσα ένα μεγάλο κασκόλ. Μετά ξεθάρρεψα. Ανέπνεα χαμογελαστός τον παγωμένο αέρα και τον ένιωθα να κατεβαίνει μέχρι το στομάχι μου…”

(Όλο το άρθρο δημοσιεύεται στο τελευταίο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚέΩΝ ΠόΛΙΣ που κυκλοφορεί).