Editorial | τεύχος 70

Αν δεν είναι τα ίδια μας τα παιδιά , σίγουρα είναι κάποιοι φίλοι τους ή παιδιά φίλων μας, αυτοί  που μας χαρίζουν έναν υπέροχο αιφνιδιασμό. Ένα έργο τους! Φτιαγμένο με τα δικά τους καινούργια ‘’υλικά’’, λόγια και εικόνες. Σμιλεμένο από το ζορισμένο και βουβό μέλλον τους.

Μου είναι πολύ οικεία η αίσθηση που σε πλημμυρίζει όταν συναντάς  σε μια έκθεση, ακούς σε ένα κοντσέρτο, διαβάζεις σε μια νουβέλα,  απολαμβάνεις σε έναν απρόβλεπτο ρόλο  στο θέατρο ή  το σινεμά, ή σε μια χορευτική  επινόηση,   το καινούργιο που έρχεται.  Δεν νομίζω ότι πέφτω έξω: Ο κόσμος πάντα δείχνει πιο φωτεινός όταν κάνεις  κάτι που δεν ήταν εδώ πριν…

Χρειαζόμαστε την Τέχνη   σήμερα, όσο ποτέ στο παρελθόν,  διότι η   φαντασία και η δημιουργικότητα  μπορούν  να αλλάξουν τον κόσμο .

Σίγουρα πάντως,  μπορούν να μας καλέσουν ‘’στα όπλα’’  για  να αλλάξει αυτό που  τείνει να γίνει ο κόσμος αυτή την εποχή της αυτοματοποίησης, της κλιματικής αλλαγής, των προσφυγικών ροών, του λαϊκισμού,  των απρόβλεπτων ηγετών και των ψεύτικων ειδήσεων.

Και ποιος είναι ο πιο κατάλληλος για να δώσει σχήμα και μορφή στο νέο που έρχεται από έναν  ανήσυχο, εμπνευσμένο νέο δημιουργό ; Αυτός και μόνο αυτός θα αφηγηθεί  προφητικά, ειδικά σε καιρούς κρίσης,  μέσα από την πρώιμη αλλά γόνιμη αιχμή  του έργου του, αυτό που πληρέστερα θα διατυπώσουν  αργότερα οι φιλόσοφοι και οι κοινωνιολόγοι ανιχνευτές του καινούργιου

Η συζήτηση όμως για τους νέους δημιουργούς παρότι είναι  πάντα επίκαιρη, συνήθως εκτρέπεται σε μονοπάτια στερεότυπων αντιλήψεων, ευχολογίων και ‘’διδακτισμού’’ των μεγαλύτερων

Δεν υπάρχει, κακά τα ψέματα,  ορισμένη φόρμουλα για να   σπάσει ένας νεαρός καλλιτέχνης  τον κλοιό του κόσμου της τέχνης, των εσωτερικών κανόνων της επικοινωνίας του και των αγορών του.  Μερικοί σημαντικοί δείκτες καριέρας όμως φαίνεται   να ισχύουν, όπως το να σε ξεχωρίσει ένας διορατικός ‘’dealer’’  ή να πάρεις μέρος σε μια  ομαδική έκθεση ή ένα σόου  σε ένα επιβλητικό μουσείο ή να διοχετεύσεις τη δουλειά σου λ.χ. στο You Tube ή να δημιουργήσεις  γρήγορα και εύκολα νέες ιστοσελίδες για δημοσιεύσεις, πειραματισμούς και παιχνίδια”.

Τα προβλήματα για έναν νέο δημιουργό δεν είναι λίγα. Η  πρόσβαση στην ελεύθερη παιδεία τέχνης που γίνεται  όλο και πιο σημαντική,  καθίσταται  παράλληλα όλο και πιο δύσκολη για οικονομικούς λόγους. Οι λύσεις    του διαδικτύου   δεν είναι δυνατόν να αντικαταστήσουν  τις αίθουσες διδασκαλίας τέχνης.

Σε αυτή την πορεία του, στο έπος του ενός, αξίζει τουλάχιστον να συμμεριστούμε το όραμά του και δημιουργικότητά του.