Όσα δεν λέει η φωτογραφία

/Όσα δεν λέει η φωτογραφία

Δεν θέλω Σοπέν και Μπαχ…

    Θεσσαλονίκη, Αύγουστος του 1951. Δύο νεαρές τότε ηθοποιοί στο μπαλκόνι του Μεντιτερανέ, του μυθικού ξενοδοχείου της παλιάς παραλίας της Θεσσαλονίκης που «εκοιμήθη» το 1978 μετά τα πλήγματα του Εγκέλαδου. Κάκια Παναγιώτου (αριστερά με γυαλιά) και Άννα Συνοδινού. Και οι δύο έχουν φύγει πια από τη ζωή. Σε μια συνέντευξη «Εκ του [...]

Ηλιοβασίλεμα

Και στο ηλιοβασίλεμα, η ζωή κυλά μπροστά μας σαν κινηματογραφική ταινία. Και στο ηλιοβασίλεμα, εμείς, στο έργο της ζωής, θεατές.   Φωτογραφία και κείμενο Στελλίνα Τρωιάνου

Αγάπες, ουράνιο κράτος!

Στη “λαϊκή”, καμπούρια βλέπω έμπορους ευθυτενείς,  που ρήμαξε αχόρταγα η σκληρή δουλειά κι η ηλικία. “Όμως έχω κοντά μου τα παιδιά, δεν έγιναν πουλιά”,  λέει ο ξωμάχος που μου ζύγιζε το κρητικό αλεύρι. “Εμένα πάλι”, απάντησα, “είναι ο γιος μου μακριά,  μίλησε σε συνέδριο βελτιστοποίησης στο Χιούστον.”. “Τέσσερα κιλά είπαμε;” “Ναι, τέσσερα.”. “Και γύρισε;” “Έστειλε [...]

Τα γυναικεία καπέλα

«Στο καπελάδικο, εκεί που στρίβει το λεωφορείο», έλεγαν οι περίοικοι. Η βιτρίνα με τα γυναικεία καπέλα, χαρακτηριστικό σημείο αναφοράς για τους παλιούς σαλονικιούς στη γωνία Αγίου Δημητρίου και Ιουλιανού, δεν υπάρχει σήμερα. Περιοχή μικροαστική και προσφύγων. Η φωτογραφία, που αντλείται  από το λεύκωμα του Π. Ανδρεάδη και Άγγελου Καλογερόπουλου: Η πόλη μας  ( Μακεδονική Εταιρεία, [...]

Ένα κορίτσι κι ο σκύλος του*

Είναι από την Τσεχία όμως έφτασε στην Θεσσαλονίκη, γιατί ταξιδεύει στον κόσμο. Όχι μόνη. Μαζί με τον καλύτερό της φίλο. Ταξιδιάρα αυτή. Ταξιδιάρης και αυτός. Δερματόστικτη αυτή. Δερματόστικτος και αυτός Ίδιο βλέμμα, ίδιο χαμόγελο, θα’ λεγε κάποιος. Τελικά είναι η κοινή ζωή που μας κάνει να μοιάζουμε με τους φίλους μας ή διαλέγουμε για φίλους [...]

Πού ακριβώς βρίσκεται ο φωτογράφος;

Εξ αριστερών εμβάλλει στο ορθογώνιο της φωτογραφίας το Μεγάλο Έμβολο. Η εισβολή του αναχαιτίζεται από τον κατακόρυφο μεσιανό άξονα της εικόνας. Που συμπίπτει με τη μεσοκάθετο επί της απόστασης ανάμεσα στο παγκάκι και στο παρεκκλήσι. Που συνδέει το φακό της μηχανής με το άκρο του Εμβόλου. Ακριβώς στο κεντρικό σημείο φυγής των ορίων του χωματόδρομου. [...]

Εγκώμιο γυμνών τοπίων

Τα γυμνά τοπία θέλγουν καλλιτέχνες, πολεοδόμους και πολιτικούς. Ο καλλιτέχνης σκέφτεται πώς θα αποδώσει τη γύμνια του μάταιου αυτού κόσμου, ο πολεοδόμος πώς θα επανασχεδιάσει τη δική του εκδοχή της πραγματικότητας και ο πολιτικός πώς θα εφαρμόσει τη δική του καταστρεπτική πολιτική. Αλλά η ευκαιρία της εξεύρεσης γυμνού τοπίου είναι σπανιότατη. Διότι, για να το [...]

Κάποτε είχαμε προαστιακό

του Πάνου Πάνος Θεοδωρίδη 1917 H διπλή ράγα που ένωνε το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με την Μίκρα, με πολλές συνδέσεις ντεκοβίλ σε πολλά σημεία της. Πως είπατε; ακόμη δεν έχουμε μέσο σταθερής τροχιάς προς το αεροδρόμιο; Μπά; αυτές οι υποδομές , οι σκάλες, τα παραπήγματα, δεν ήταν η καλύτερη απαρχή για ένα θαλάσσιο μέτωπο της αστικής [...]

Σοκολάτα

του Ευάγγελου Χεκίμογλου Τη φωτογραφία αυτή εμπιστεύθηκε το 2001 στην Ευφροσύνη Ρούπα η αρχοντική οικογένεια Φλόκα. Το δείπνο δίδεται στη Θεσσαλονίκη στη δεκαετία του 1950. Δεξιά εικονίζεται ο κύριος Φλόκας, ιδιοκτήτης της σοκολατοβιομηχανίας από την οποία μάθαμε στη Θεσσαλονίκη τη γεύση του αληθινού γλυκού. Δίπλα του η πανέμορφη κυρία Φλόκα. Ακολουθεί ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος (1896-1971), [...]

Η Ευαγγελίστρια είναι νταμάρι

του Σάκη Σερέφα Το περίπτερο της Πόπης. Το γαλακτοπωλείο της Έλενας. Το μπακάλικο του Νίκου. Το φαρμακείο της Καίτης. Το ψιλικατζίδικο του κυρ Γιάννη. Η ταβέρνα Το Άσυλο. Η ξύλινη παράγκα. Το σπίτι της γιαγιάς μου. Το σπίτι μου σήμερα. Εγώ φοιτητοειδές. Εγώ κουβαλώντας τις σακούλες με τα ψώνια. Εγώ πηγαίνοντας βόλτα με το παιδί [...]